Wat is het jojo-effect?

Wie kent het niet, het gevreesde jojo-effect? De meeste mensen hebben wel eens een dieet uitgeprobeerd om wat kilo's kwijt te raken. Zodra er na afloop weer gewoon wordt gegeten, komen de kilo's er zo weer aan en vaak zelfs meer. De volgende poging start dan vanuit een slechtere situatie met hetzelfde resultaat: nog meer kilo's erbij! Voedingswetenschappers noemen dit het jojo-effect. Hoe kun je die vicieuze cirkel doorbreken en langdurig op het gewenste gewicht blijven?

Het jojo-effect voorkomen vraagt om een andere aanpak

De sleutel, om het jojo-effect te voorkomen, is een verandering in je levensstijl, waarbij jij je eetgewoonten aanpast om je lichaam te voorzien van de voeding die het nodig heeft. Goed nieuws: Metabolic Balance kan je hierbij helpen! Eerst wordt jouw stofwisseling in balans gebracht, zodat je in de vetbranding komt en vervolgens zullen onze regels je helpen om dit vast te houden, terwijl je gevarieerd kan eten. Dit maakt dat Metabolic Balance geen kortdurend dieet is, maar een aanpassing in je voeding en leefstijl. Je meet jezelf als het ware nieuwe voedingsgewoonten aan. Dat is precies het verschil met diëten, die tijdelijk worden toegepast om gewicht te verliezen.

Lees verder om de medische verklaring achter ons succes te lezen.

Eiwit stopt het jojo-effect

De grondlegger van Metabolic Balance dr. med. Wolf Funfack, wist door zijn intensieve voedingsonderzoeken al vele jaren dat eiwit het jojo-effect stopt! Daarom wordt in het persoonlijke voedingsplan op de juiste verhoudingen van de drie macronutriënten gelet. Eiwitten, vetten en koolhydraten worden in voldoende hoeveelheid en in goede balans aangeboden, zodat het lichaam voor de glucose niet is aangewezen op de verbranding van lichaamseiwitten, maar zijn energie uit de voeding haalt. Daardoor kan er praktisch geen jojo-effect optreden. 

Het honger experiment

Het Minnesota experiment

Al sinds 1950 hebben wetenschappers zich bezig gehouden met het jojo-effect. De beste verklaring voor dit fenomeen geeft het Minnesota experiment [Dullo, A.G. et al Am.J.Clin.Nutr. 1997; 65: 717-723 Poststarvation Hyperphagia and body fat overshooting in humans] van prof. Ancel Keys.

Tijdens dit experiment kregen Amerikaanse soldaten, die voor hun dienstplichct waren opgeroepen, de keus om of aan het front in Europa te vechten, of aan een dieetexperiment deel te nemen. Zo werden 32 gezonde mannen met een normaal gewicht 56 weken lang in een stowisselingslaboratrium geïsoleerd. Het onderzoek verliep in drie fasen.

Fase 1: De hoeveelheid calorieën verminderen

In de eerste 24 weken kregen de soldaten slechts 50% van hun eigenlijke caloriebehoefte te eten, met een verdeling van 17% vet, 25% eiwit en 58% koolhydraten. In deze 24 weken verloren de soldaten 70% van hun oorspronkelijke lichaamsvet en 17% van hun totale eiwitgehalte – het resultaat:  ze hadden continu honger en waren ontevreden.

Fase 2: De hoeveelheid calorieën weer verhogen

In de tweede fase, van 11 weken, kregen de soldaten weer 100% van hun caloriebehoefte, met de gelijke verdeling van de voedingsstoffen als in fase 1.  In deze tweede fase nam het lichaamsvet toe, waarbij de soldaten aan het einde van deze fase weer op 80% van hun oorspronkelijke lichaamsvet zaten. Het lichaamseiwit steeg in diezelfde tijd veel minder dan het vet en kwam aan het eind van deze periode uit op een tekort van 12% ten opzichte van hun oorspronkelijke lichaamseiwit.

Fase 3: Vrije maaltijd keuze

In de derde en laatste fase (8 weken) mochten de soldaten zelf kiezen wat en hoeveel ze wilden eten. Gemiddeld lag de verdeling van de voedingsmiddelen rond de 35% vet, 14% eiwit en 51% koolhydraten. Het resultaat van deze fase was, dat de soldaten 50% meer calorieën aten, dan op grond van hun lichaamsgewicht nodig zou zijn. Het lichaamsvet steeg nog steeds sneller dan het herstel van het eiwitgehalte. De soldaten hadden aan het eind van het experiment 74% meer lichaamsvet dan voor het begin van het experiment, terwijl het totale gehalte lichaamseiwit nog maar rond de 98% lag.

Dit experiment laat zien dat de mens als het ware een eiwitgeheugen heeft. Het voortdurende hongergevoel dat ontstaat door een tekort aan lichaamseiwit, verdwijnt pas, wanneer het eiwitgehalte weer voor 100% is hersteld. Het lichaam wil, na het dieet, het eiwittekort weer aanvullen. Daarbij worden echter tegelijkertijd de vetdepots aangevuld, wat sneller gaat, waardoor er veel meer kilo's erbij zijn gekomen, voordat het lichaam weer voor 100% zijn eiwitgehalte heeft hersteld.

Meer bewijs!

Het positieve effect van eiwit bij gewichtsafname is daarnaast ook onderzocht in een groot Europees onderzoek, Diogenes (Diet, Obesity and Genes). Ook deze onderzoekers concludeerden dat eiwitrijke voeding gewichtstoename voorkomt, zeker in vergelijking tot een dieet zonder eiwitaandeel. Daarnaast kent een uitgebalanceerde, eiwitrijke voeding nog meer voordelen. Aan de ene kant gaat het de spierafbraak tijdens het dieet tegen en aan de andere kant zorgt het ervoor dat je langer verzadigd blijft. De onderzoeksresultaten lieten verder zien dat de deelnemers waarvan het eiwitaandeel in de voeding was verhoogd, na het beëindigen van de dieetperiode minder in gewicht toenamen.

Begeleider vinden

Vind een begeleider bij jou in de buurt.